Gelukkig had Lieselot een reisgids meegebracht over venetie. Daar werd Foresteria Valdese vermeld als een goedkoop slaapadresje.
Foresteria Valdese is een jeugdherberg in een oude protestanse kerk. Toen we daar toekwamen waanden we ons onmiddellijk in een klooster! Witte oude lakens, een gigantische slaapzaak met alle bedden op een rij, oude half afgevallen fresco's op het plafond.... Zelfs het regime deed er ons aan een soort klooster denken. Bij aankomst mochten we al direct beginnen met ons bed op te maken. Elke ochtend moesten we vroeg opstaan om te ontbijten in een grote refter.
We hadden er wel een prachtig uitzicht over de stad en zaten er pal in het centrum.
Al vlug ontwikkelden we er een paar niewe hobbies:
- snachts rondcrossen in de smalle steegjes als de stad leeg gelopen is.
-zwartrijden op de metroboten.
-ons als 25 jarige studenten voordoen om korting te bekomen.
-picknicken met italiaanse kaas en wijn aan de Rialtobrug.....
Savonds maakten we ook nog kennis met een Ierse kamergenote die op zoek was naar een Italiaanse romance. Jammergenoeg oefende we al voor onze ogen. Waardoor ze wonder bh haar truitje recht voor onze neus dichtknoopte.
Later die avond bleek dat haar enthousiast geklap op de muziek van het st-marcoplein geen vruchten had opgeleverd.
We hebben ons later nog ontpopt tot ware helden van de jeugdherberg om te zorgen dat ze s ochtends vroeg haar vlucht terug naar huis haalde.
Want de vrijgevochten Ierse kende het begrip "wekker" ook al niet.
Gelukkig sprongen wij voor haar in de bres.
Anders liep ze er nog steeds rond.
Voor de rest was venetie zeker en vast de moeite.
De smalle steegjes, de gondels,...
Misschien wel een beetje "over toeristisch". Maar toch wel eens de moeite waard om gezien te hebben.
Nog steeds zomerse groetjes,
Geen opmerkingen:
Een reactie posten