de stoerste madammen van het land in chicago en omstreken

De laatste dag in Vegas hadden we een sterk verlangen om weg te vluchten uit de stad.  Een dag op de strip was genoeg om ons brain in overload te doen gaan.  Vegas is tof om eens te zien, maar alles komt toch nogal onnatuurlijk over!  Ook onze ADHD bacterie van in bourbon street was nog alltijd niet zo goed verteerd.  We besloten dus maar om ons brain wat rust te gunnen en de natuurlijk in te trekken! En groot gelijk hadden we!  De woestijn buiten Vegas is gewoonweg prachtig.

Met een andere couchsurfer deden we een hike in de valley of fire.  Het rotslandschap deed ons met verstomming slaan.  Af en toe zagen we ook tekeningen van de vroegeren indianenstammen die er leefden.

We waren weer in een heel andere wereld beland!

Ook de zonsondergang was er waanzinnig mooi.

Toen onze couchsurfer daarna voorstelde om te gaan zwemmen, konden we niet weigeren.  Al de hele dag was het waanzinnig warm en het wandelen in de woestijn deed onze zweetklieren al helemaal op hol slaan.  We konden zwemmen in een privezwembad van een vriend van hem plus relaxen in het bubbelbad.  Op de achtergrond konden we ook de lichten zien van de Strip.  Even leek het alsof dit weer allemaal fantasie moest zijn.

De dag erop verlieten we vegas.  Ergens wel wat jammer, want we hadden in die twee dagen niet echt kunnen optrekken met onze hosts, serita en haar vriend. 

Het was een heel sympathiek koppel die ons toch wel last minute in huis nam.  Blijkbaar hadden die twee ook echt wel een heel druk sociaal leven, want elke avond waren ze wel weg naar een of ander feestje.  We werden telkens mee uitgenodigd, maar elke keer arriveerden we wat laat op ons appartement.  Ergens wel jammer!

Maar we hebben wel uitgebreid kennis kunnen maken met hun buren.  die kwamen ons altijd invititeren om koffie te komen drinken in hun apparement (met terug uitzicht over de strip natuurlijk).  En koffie kunnen we natuurlijk nooit weigeren!

We waren voor hen ook de eerste belgen die ze ooit ontmoet hebben.  Hopelijk hebben we dus een beetje een goede indruk nagelaten!

Ze vonden belgie al bij al toch een raar land.  Af zou dit iets meer vertellen over ons?

 

Bij het vertrek uit Vegas hadden we ook nog een heel sympathieke taxichauffeur.  ze zag er rond de 60 jaar uit, maar was toch ozo geinteresseerd in onze reisverhalen.  ze werd er zelfs zo door aangestoken dat ze besloot om zich te registeren op couchsurfing. om zo volk van over heel de wereld in haar kot te hebben.

Was echt grappig!

Minder grappig werd het allemaal toen we op de luchthaven arriveerden.  We zoefden naar onze gate waar er een lange wachtrij stond bij de incheckbalie.  We waren wel al wat laat maar uit alles bleek dat we goed stonden en ze nog aan het inchecken waren.  Toen we aan het loket waren kregen we het nieuws dat ons vliegtuig net twee minuten ervoor vertrokken was.  Miserie! Miserie!

We begrepen er niets van.  De bediende zag er wat minder miserie in en vertelde ons dat er binnen de twee uur nog een vlucht vertrok naar chicago.  We stonden daarvoor al op de reservelijst om mee te kunnen.  Lieselot en ik waren weer helemaal content!  Eindelijk weer wat actie en spanning op onze reis.  

Zouden we die dag nog in Chicago geraken? 

Of zouden we dan toch nog moeten gaan trouwen in de weddingchapel?

Tien minuten voor de vlucht vertrok kregen we het verlossende antwoord dat we mee mochten.  Wat een geluk!

Chicago had weer heel wat anders in petto.  We hadden eindelijk het gevoel terug in een 'normale' stad te belanden!  De stad kwam ook ergens heel vertrouwd over.

Een tegenslag was wel dat het regende toen we toekwamen.  Na een week zon en 35 graden waren we dit niet meer gewoon! 

Onze host justin had zijn naam niet gestolen en dacht dat hij alle meisjes kon versieren.  Hij had helaas niet gerekend op twee stoere belgische.

We wisten zijn haantjesgedrag wel in te tomen door een paar plastieken borsten in zijn zetel te leggen en hem duidelijk te maken dat we ondertussen revolvers aangeschaft hadden.  Voor de rest was chicago echt ontspannend.  De eerste herfstzonnestralen kwamen door de eerste gekleurde bladeren en het blauwe water van het michigan meer deed ons toch even mijmeren naar een fietsavontuur.

Savonds konden we in een lokale pub nog een leuk singersongwriter optredentje meepikken, waarbij een parodie over Belgie niet kon ontbreken.  (we zaten op de eerste rij).

Justin nam ons ook nog mee naar een metal burger tent, waar we de grootste maar ook wel de lekkerste hamburger van onze reis aten.  De burger bleef wel nog een dag opsmijten, zodat we er twee dagen hebben kunnen van genieten.

Ook nog iets heel erg tofs, in het Fieldmuseum van Chicago hebben we waanzinnig grote skeletten van dinosaurussen kunnen zien! Was heel erg indrukwekkend!

Ondertussen zijn we aanbeland bij Rebekka in Brooklyn, New York. Eens benieuwd wat we hier voor onze laatste dagen zullen beleven!

Vele stoere maar ook wel vermoeide groetjes,

Nathalie en Lieselot