go with the flow....

ola,

Ondertussen zijn we al een week onderweg in het gekke Amerika, dus tijd voor een updatje!

Wilmington was dus zoals al verteld echt wel de max. De stad zelf was niet zo heel erg bezonder, `t was vooral de toffe hosts die het daar maakten!
Na ons eerste nachtje ginder waren we dus van plan om een fietstochtje te maken in de hele mooie omgeving!
De fietsen die we ginder gekregen hadden zagen er echt heel erg tof uit! Maar helaas was dat allemaal schone schijn!
We mochten al beginnen met het opblazen van de banden en het zadel en andere onderdelen goed te monteren.
Na ons zwaar mechaniekwerk dachten we dat we van alle fietskwaaltjes verlost waren en vertrokken we richting the valley. 20 meter verder bleken de remmen niet zo goed te werken. Wel een probleem natuurlijk in de heuvelachtige omgeving. Lieselot zoefde gezwind de heuvels af terwijl ik heel erg veel moeite moest doen om door het groene licht te geraken. (mijn remmen leken te kleven aan mijn banden).
Maar we panikeerden nog niet, we hadden wel al wat ergere riviertjes doorfietst... Tot er plots een pedaal van lieselot haar fiets afviel. Midden op de weg tussen het drukke verkeer!
Met andere woorden we mochten terug huiswaarts keren en terug wat mechaniekwerk verrichten. Gelukkig hadden we nog een extra fiets staan waarvan de pedalen er wel wat steviger uitzagen!
Op goed geluk vertrokken we uiteindelijk opnieuw op zoek naar onze vallei! Na wat stevig klimwerk zagen we die uiteindelijk tussen de boompjes opduiken! Jammer genoeg bleef ze tussen de bomen, want het bleek overal nogal behoorlijk verboden te zijn om die te betreden. En het publieke gedeelte leken we niet direct te vinden, damned damned!
Gelukkig konden we `s avonds alles doorspoelen met een fles wijn.  De collega's van Jose namen ons zelfs mee uit te eten naar een leuke bar waar we grote hoeveelheden eten serveerden.
Het werd nog een hele leuke avond ginder!

De volgende ochtend (lees middag) werden we veel te laat wakker! Jose had ons beloofd om ons naar het busstation te brengen zodat we naar philadelphia konden reizen.  Maar aangezien we ons wat overslapen hadden, hoe kon het ook anders in dat veel te zachte bed, maakten we ons in recordtempo klaar!
Die middag kwamen we aan in de mooie stad philadelphia!
De metro viel deze keer wel heel erg goed mee en we vonden verrassend vlug het adres van onze host James. Dat dachten we tenminste! Overtuigd van het juiste adres belden we aan.  Er deed niemand open, hoe raar dat ook was. Dus besloten we maar op eventjes op de stoep te wachten. Een vriendelijke buurvrouw kwam langs en vroeg of we aan het wachten waren op haar buurmeisje... buurmeisje? meisje?
Verkeerde straat dus!
Na uiteindelijk bij het juiste huis van James te zijn gearriveerd, mochten we opnieuw vertrekken. James was nog aan het werk en we mochten hem daar vergezellen.
Na veel mooie omwegen vonden we uiteindelijk de bar waar hij werkte. Hij stelde ons de bierkaart voor die we met veel plezier verkenden. Onder andere La Chouffe kwamen we op de kaart tegen en groene duvel! De groene duvel kan maar beter in Amerika blijven want het smaakte meer naar tandpasta dan naar bier. Maar ja, hebben we ooit gezegd dat amerikanen een goede smaak hebben?
Later die avond kregen we het trouwens ook nog aan de stok met een amerikaan die dacht dat hij een betere bierkennis had dan wij! Maar soit, grappig was ook dat Lieselot werd aangesproken door een overtuigd phillie-suporter omdat die in de waan was dat lieselot de footballmatch zeer aandachtig volgde.
Met andere woorden: het was me weer een avondje!

to be continued!